Je kunt jezelf voorbereiden op werken in het buitenland: verdiep je in de cultuur van je nieuwe thuis, deel je eigen culturele dingetjes met je collega’s, en sta open voor nieuwe mensen en gebruiken. Maar je moet natuurlijk jezelf en je eigen cultuur niet vergeten. Soms gaat het wel eens fout. Per ongeluk trap je op de tenen van je collega, je baas, je team… Wat doe je als je een cultuurclash op de werkvloer ervaart? In deze blog lees je hoe je hiermee om kunt gaan.

Globetrotter?

Ik vond mezelf best een globetrotter. Ik ben gemakkelijk in de omgang, en ben gewend om met mensen uit verschillende culturen te werken. Ik woon inmiddels al tien jaar in Engeland. Hoewel ik in mijn hart altijd een recht-voor-zijn-raap-Brabander ga zijn, ben ik inmiddels ook wel een beetje verengelst:

  • ik kan, zonder gefrustreerd te raken, goed ergens lang in de rij staan;
  • ik ben een stuk beleefder dan tien jaar terug;
  • en natuurlijk drink ik veel meer thee!

Virtuele kantoorirritaties

In maart dit jaar startte ik met mijn nieuwe baan. Een baan in de geneesmiddelencontrole-industrie, waar ik met een team mensen uit heel Europa samen zou werken. Dat leek me, met mijn internationale ervaring, geen enkel probleem. Ik babbel een leuk woordje Frans en Duits, kom maar op, internationaal virtueel kantoor! Toch ging het in mijn tweede maand mis. Tijdens een vergadering had ik een meningsverschil met een collega. Ik raakte zo ontzettend geïrriteerd dat ik uit de situatie moest stappen. Dat is gelukkig in een virtueel kantoor makkelijk te doen. Toen ik weer aan het woord kwam, was ik eerlijk. Ik deelde mee dat ik erg gefrustreerd was, en even een time-out nodig had voordat ik dingen ging zeggen waar ik spijt van kreeg. Ik bedankte mijn collega’s voor het luisteren, en verliet de vergadering.

Onaangenaam verrast

Na een minuut of tien afkoelen, met natuurlijk een kop thee, kroop ik terug achter mijn laptop. Via Teams stuurde ik een bericht naar mijn collega’s met de vraag wanneer we opnieuw in gesprek konden gaan. Ondertussen werkte ik vrolijk verder. Ik was dan ook ontzettend onaangenaam verrast toen ik een e-mail kreeg van mijn baas om urgent in gesprek te gaan. Ik kreeg te horen dat het verlaten van de vergadering door mijn collega’s ervaren werd als met de deur slaan op je weg naar buiten. Ik was perplex, want volgens mijn Nederlandse standaards had ik:

1) eerlijk aangegeven dat ik gefrustreerd was;

2) echt even een time-out nodig;

3) mijn collega’s bedankt heb voor het luisteren.

Culture Clash

Mijn idee van respectvol uit een situatie stappen was een complete clash met mijn collega. Heel vervelend, want natuurlijk was het niet mijn bedoeling een virtuele deur in haar gezicht dicht te slaan. Het bedrijf had ook geen procedure voor dergelijke gevallen. Ik dacht dat mijn Nederlandse eerlijkheid een geluk bij een ongeluk was. Het perfecte moment om de time-out te introduceren bij mijn nieuwe werkgever. Helaas bleek deze cultuurclash te groot. Ik kreeg de feedback dat ik de volgende keer gewoon mijn mond moet houden, want dat was de professionele standaard. Toch is het nog steeds mogelijk je eigen ding te doen. Je moet er slechts een andere draai aan geven. Een virtueel kantoor is dan ideaal. “De postbode staat voor de deur, ik ben zo terug.” Misschien zit de echte cultuurclash wel in mij.

Ik mag dan wel al jaren in Engeland wonen, maar mijn innerlijke Brabander wil gewoon de handen aan het stuur zetten. De uitdaging is de balans daarin vinden, want clashen met je collegas is ook niet leuk. Dus in zulke gevallen app ik mijn zus om even in mijn eigen taal ongecensureerd mijn klaagzang te doen, en neem ik er lekker een cracker met hagelslag bij. Even Nederlands bijtanken zodat ik er dan weer tegenaan kan.

Hoe doe jij het als expat? Ken je de culture clash struggle? Heb je nog goede tips? Laat het ons weten!

Deze blog is geschreven door:

Tess Walter

Tess Walter