Skip to main content

Liselotte Verwaayen is heel veel dingen, waaronder kandidaat gemeenteraadslid in Bergen. Op haar 17e stapte ze in de jongeren politiek, later studeerde ze filosofie in Amerika en op haar 25ste kwam ze in het kamercentrale bestuur terecht in Amsterdam. In haar levensjaren heeft ze veel verschillende projecten gedaan en functies bekleed, ook in de politiek. Als vrouw in een wereld vol rivaliteit en ambitie heeft ze veel meegemaakt. Ze begrijpt als geen ander hoe het is om als vrouw onderschat te worden. Maar gelukkig weet ze ook alles over doorzetten, doelen behalen en altijd eerst naar jezelf kijken. In deze blog lees je alles over haar ervaringen, advies aan jongeren over het vinden van jezelf en haar visie op ons initiatief Lady Tech. 

Vooroordelen en voorkauwen

Liselotte is het allemaal tegengekomen: niet serieus genomen worden als vrouw, twijfelen  of je jezelf anders voor moet doen zodat ze wél naar je luisteren, jezelf een beetje kwijtraken in een wereld waarin vooral je omgeving zo veel van je verwacht.

“Een tekenend voorbeeld dat ik me herinner is dat ik tijdens het geven van een cursus aangezien werd voor de koffiejuffrouw. Ik heb toen lang getwijfeld om mij ‘netter’ te kleden dan eigenlijk bij mij past. Maar nee, ik besloot rebels te zijn. Ik ging voor rode lippenstift en leren broeken. Dat voelde goed.”

“Waar ik in mijn jongere jaren vooral tegenaan liep is dat ik veel lastige situaties persoonlijk opvatte. De olifantenhuid had ik nog niet ontwikkeld. Daardoor twijfelde ik of ik wel de politiek ik wilde. Ik kom uit een politiek gezin, dus ik vroeg me al snel af: is dit echt mijn passie? Of doe ik dit omdat m’n ouders het ook doen?”

Van crisis tot cursus

“Ik kwam in een persoonlijke crisis terecht. Ik had last van paniekaanvallen en was veel aan het piekeren over mijn toekomst. Ik voelde me ongeworteld. Met emoties omgaan had ik nooit geleerd, dus ik kropte alles op. Daar kreeg ik uiteindelijk last van. De belangrijkste vraag die ik me toen stelde was: ‘Wie ben ik?’ Op basis van deze vraag ben ik talloze cursussen en trainingen gaan volgen. Aan sommige heb ik veel gehad, andere waren waardeloos. Maar ze hebben me wel geholpen om antwoord te geven op een belangrijke vraag: Ik wist waarom ik deed wat ik deed. Zo’n zoektocht is hard werken en het is belangrijk dat je iets kiest dat bij je past.”

 

Hoe organisaties kunnen helpen

“Een belangrijke tip voor organisaties om een veilige omgeving te creëren is om mensen het gevoel te geven dat ze gehoord worden. Als er geen begrip is voor je situatie ga je weg. Word je wel gehoord? Dan ben je bereid om in gesprek te gaan. Ook als je dan concessies moet doen. Werken aan de band met je werknemers, organiseer bijvoorbeeld persoonlijke ontwikkeling trainingen. Dit is een manier om erachter te komen hoe je het beste met iemand kan samenwerken en hoe iemand benaderd wil worden, zodat je elkaar beter begrijpt.”

“‘Bij iedere lastige confrontatie is het wijs om de ander te horen. Dat verwacht jij namelijk ook van de tegenpartij. Alleen als beide partijen naar elkaar luisteren kan er een gesprek plaatsvinden. Een mogelijke conclusie kan soms ook zijn: let’s ‘agree to disagree’”

 

Lady Tech: Hokjesdenken als noodzaak

“In feite is het Lady Tech initiatief een vorm van hokjesdenken. Ieder mens doet er namelijk toe, niet alleen de vrouw. Echter zijn het hokjesdenken van nu, de initiatieven voor vrouwen en het mannen-vrouwen quota allemaal initiatieven die onderdeel zijn van het langdurige emancipatieproces voor vrouwen en andere diverse kandidaten. Dat is belangrijk om in je achterhoofd te houden. De volgende fase van het emancipatieproces is om álle mensen dezelfde energie en aandacht te geven, man, vrouw en daarbuiten. Dan kijk je bij het sollicitatieproces of functioneringsgesprek niet naar sekse, maar naar de ontwikkeling die iemand heeft doorgemaakt en of diegene bij de organisatie past.

Deze blog is geschreven door:

Rosa Heit